Przejdź do treści
Więcej tematów

Jak przezimować pelargonie w domu, żeby zakwitły wiosną

Anna Kuliga Rośliny

Kwitnące pelargonie w doniczkach na parapecie w domu, zimowanie pelargonii

Pelargonie najlepiej przezimować w jasnym i chłodnym pomieszczeniu o temperaturze 5-10 stopni, na przykład na nieogrzewanej klatce schodowej, w chłodnym pokoju, na oszklonej werandzie albo w jasnej piwnicy. Rośliny zabiera się z balkonu przed pierwszymi przymrozkami, zwykle w październiku, przycina o mniej więcej połowę, usuwa kwiaty i pożółkłe liście, a potem podlewa bardzo oszczędnie, tylko tyle, by bryła korzeniowa całkiem nie wyschła. Pod koniec lutego przesadza się je do świeżej ziemi i przenosi w cieplejsze miejsce, a w maju znów kwitną na balkonie.

Kiedy zabrać pelargonie z balkonu

Pelargonie, w Polsce często nazywane po prostu geraniami, pochodzą z południowej Afryki i nie znoszą mrozu. Krótki spadek temperatury do zera zwykle przetrwają, ale już kilka stopni poniżej zera niszczy ich pędy i liście. Dlatego zabiera się je do domu, gdy nocą temperatura zaczyna spadać w okolice 3-5 stopni, a prognozy zapowiadają przymrozki. W większości regionów kraju jest to pierwsza połowa października, a w cieplejszych miastach i na osłoniętych balkonach czasem koniec miesiąca.

Nie warto czekać, aż rośliny przemarzną. Pelargonia z uszkodzonymi przez mróz pędami gorzej zimuje i częściej gnije. Przed przeniesieniem obejrzyj liście od spodu. Mszyce, przędziorki czy mączliki przyniesione do domu łatwo przeniosą się na inne rośliny doniczkowe.

Przygotowanie roślin: cięcie i porządki

  1. Usuń kwiaty i pąki. Roślina nie powinna tracić sił na kwitnienie w czasie zimowania.
  2. Przytnij pędy. Skróć je o połowę, a nawet o dwie trzecie, zostawiając na każdym kilka węzłów, czyli miejsc, z których wyrastają liście. Krótsze rośliny zajmują mniej miejsca i wiosną ładniej się krzewią.
  3. Usuń liście chore i pożółkłe. Zdrowe zielone liście można zostawić, ale przy dużym zagęszczeniu lepiej je przerzedzić, żeby powietrze swobodnie krążyło.
  4. Sprawdź ziemię. Jeśli jest bardzo mokra, odczekaj kilka dni, zanim przeniesiesz rośliny w chłodne miejsce, bo zimno i wilgoć sprzyjają gniciu.

Przycięte fragmenty pędów nie muszą trafić do kompostu. Z wierzchołkowych odcinków o długości 8-10 cm można zrobić sadzonki, ukorzenić je w wilgotnej ziemi z piaskiem i wiosną mieć nowe, młode rośliny.

Które pelargonie warto zimować, a które lepiej odpuścić

Nie każda roślina z balkonu jest warta przechowywania. Najlepiej zimują zdrowe, kilkuletnie pelargonie rabatowe i bluszczolistne o zdrewniałych pędach, a także odmiany pachnące i ozdobne z liści, które trudno kupić wiosną w zwykłym sklepie ogrodniczym. Młode rośliny z tegorocznych sadzonek również przetrwają zimę, ale potrzebują więcej światła niż stare egzemplarze.

Gorzej rokują rośliny osłabione: z gnijącą podstawą pędów, porażone szarą pleśnią, rdzą czy przędziorkami. Wniesione do domu mogą zarazić pozostałe pelargonie i rośliny doniczkowe. Takie egzemplarze lepiej wyrzucić, a z ich zdrowych wierzchołków spróbować zrobić sadzonki.

Pelargonie wielkokwiatowe, zwane angielskimi, mają nieco inne wymagania. Lubią temperaturę około 10-12 stopni i więcej światła, bo w tych warunkach zawiązują pąki na wiosnę. W zbyt ciepłym miejscu zimą rosną, ale potem słabo kwitną. Przed zimowaniem warto sprawdzić, jakie odmiany mamy na balkonie, i zaplanować dla nich miejsce w domu.

Trzy sposoby zimowania pelargonii

SposóbWarunkiDla kogo
W doniczkach w jasnym, chłodnym miejscu5-10 stopni, dużo światła, rzadkie podlewanienajpewniejsza metoda, gdy jest klatka schodowa, weranda lub chłodny pokój
W ciemnej piwnicy, bez ziemi4-8 stopni, rośliny wykopane, korzenie zawinięte w gazetę lub woreczek, zawieszone głową w dółtradycyjny sposób, gdy brakuje miejsca, ale wymaga regularnej kontroli
Na parapecie w ciepłym mieszkaniu18-22 stopnie, jak najjaśniejsze oknogdy nie ma chłodnego miejsca; rośliny będą rosły, ale wyciągną się i osłabią

Na ciepłym parapecie pelargonie często dalej kwitną, ale przy krótkim dniu tworzą długie, słabe pędy. Takie rośliny trzeba wiosną mocno przyciąć. Najgorsze warunki to ciepło połączone z małą ilością światła, na przykład w ciemnym kącie pokoju.

Podlewanie i opieka w czasie zimowania

W chłodzie pelargonie prawie nie rosną i zużywają niewiele wody. Podlewa się je co dwa, trzy tygodnie niewielką ilością wody, gdy ziemia jest wyraźnie sucha na głębokość kilku centymetrów. Przelanie to najczęstsza przyczyna strat, bo korzenie w zimnej, mokrej ziemi szybko gniją. Nie nawozi się ich aż do wiosny.

Raz na dwa tygodnie warto przejrzeć rośliny. Pędy z szarym nalotem albo miękkie i ciemne u podstawy trzeba wyciąć, a pomieszczenie przewietrzyć w ciepły dzień. Pelargonie zimowane w piwnicy bez ziemi raz w miesiącu można na kilka godzin zanurzyć korzeniami w wodzie, jeśli pędy zaczynają się marszczyć. Więcej o typowych błędach przy podlewaniu piszemy w tekście najczęstsze błędy przy podlewaniu roślin doniczkowych.

Budzenie pelargonii wiosną

Pod koniec lutego lub na początku marca rośliny przenosi się w cieplejsze i jasne miejsce, przycina ponownie wyciągnięte pędy i przesadza do świeżej, przepuszczalnej ziemi. Pelargonie wykopane jesienią sadzi się do doniczek, skracając wcześniej uschnięte końcówki korzeni. Podlewanie zwiększa się stopniowo, a gdy pojawią się nowe liście, zaczyna się nawożenie nawozem do roślin kwitnących.

W połowie maja, po tak zwanych zimnych ogrodnikach, pelargonie można wystawić na balkon. Na początku dobrze jest osłonić je przed ostrym słońcem przez kilka dni, by liście przyzwyczaiły się do światła na zewnątrz. Dobrze przezimowane rośliny zakwitają wcześniej i obficiej niż kupione młode sadzonki. O tym, jak rozplanować inne prace sezonowe, piszemy w artykule sezonowy kalendarz prac w ogrodzie.

Przeczytaj także